31-40 sit-up

Dünya Ordularında Sit-Up

Ordular her zaman tek bir soruya cevap vermek için ucuz ve hızlı bir yola ihtiyaç duymuştur: bu asker yeterince formda mı? Sit-up gözde bir cevap oldu. Ekipman gerektirmez, bir sahada ya da kışlada işe yarar ve bir standartla karşılaştırabileceğiniz temiz bir sayı verir. Yirminci yüzyılın büyük bölümünde süreli sit-up'lar, yalnızca bir parça zemin ve bir kronometre isterken merkez dayanıklılığını ölçtüğü için değer gören, dünya çapında askeri kondisyon testlerinin değişmez bir parçasıydı.

Amerika Birleşik Devletleri sit-up'ı uzun süredir yürüttüğü kondisyon testine yerleştirdi; askerler belirli bir zaman sınırı içinde yapabildikleri kadar temiz tekrar çıkarıyordu. Bu durum, tek bir harekete bu kadar ağır yaslanmak yerine kuvveti, patlayıcı gücü ve dayanıklılığı birkaç ayrı dal üzerinden ölçmeyi amaçlayan daha kapsamlı bir set olan Army Combat Fitness Test'e geçişle değişti. Klasik sit-up resmi testteki başrolünü yitirdi, ama merkez çalışması günlük antrenman zemininden hiç ayrılmadı. Üniformalı hiç kimse güçlü bir gövdeyi önemsemekten vazgeçmedi; yalnızca tek bir egzersizi ölçünün tamamı olarak görmeyi bıraktılar.

Diğer kuvvetler benzer hikâyeleri yerel vurgularla anlatır. İngiliz Ordusu'nun fiziksel eğitimi uzun süredir dayanıklılık geliştirmek için sit-up kullanır; geçme standartları yaş gibi etkenlere göre ölçeklenir, böylece farklı askerler uygun ve ulaşılabilir hedeflere tabi tutulur. Herhangi bir yerdeki en büyüklerden olan Hindistan silahlı kuvvetleri hazırlığı değerlendirmek için fiziksel yeterlik testine yaslanır ve karın çalışması, son yıllarda istikrarlı ve dayanıklı bir merkeze giden bir yol olarak yogayı da kapsayan daha geniş bir vurgunun yanında rahatça yer alır.

Örüntü nereye baksanız yinelenir. Rus askeri eğitimi yoğunluğuyla ün taşır; merkez kondisyonlama, sınav gününe saklanmak yerine günlük rutine yedirilmiştir. Çin Halk Kurtuluş Ordusu da personelinin karın kuvvetini ve dayanıklılığını denetlemek için fiziksel değerlendirmeler kullanır ve güçlü bir gövde ortasını, olsa iyi olurdan çok temel bir asker teçhizatı olarak görür.

Hepsini birleştiren şey, ülkeden ülkeye ve on yıldan on yıla değişen kesin tekrar sayısı veya tam standart değildir. Altta yatan mantıktır. Bir asker yük taşır, darbeleri soğurur ve yorgunken sabit kalmak zorundadır; iyi kondisyonlanmış bir merkez tüm bunları destekler. Sit-up askeri yaşamdaki yerini basit, taşınabilir ve neyi ölçtüğü konusunda dürüst olarak kazandı ve resmi testler evrilse bile ardındaki öncelik neredeyse hiç kımıldamadı.