11-20 Sit-up
| Als je in de test 11-20 sit-ups deed | |||
| Day 1 60 seconden (of meer) tussen de pauzes |
Day 4 60 seconden (of meer) tussen de pauzes |
||
| set 1 | 3 | set 1 | 4 |
| set 2 | 5 | set 2 | 5 |
| set 3 | 5 | set 3 | 5 |
| set 4 | 3 | set 4 | 4 |
| set 5 | 3 | set 5 | 4 |
| set 6 | max (minimaal 6) | set 6 | max (minimaal 8) |
| Day 2 60 seconden (of meer) tussen de pauzes |
Day 5 60 seconden (of meer) tussen de pauzes |
||
| set 1 | 4 | set 1 | 4 |
| set 2 | 5 | set 2 | 6 |
| set 3 | 5 | set 3 | 6 |
| set 4 | 3 | set 4 | 4 |
| set 5 | 3 | set 5 | 4 |
| set 6 | max (minimaal 7) | set 6 | max (minimaal 8) |
| Day 3 60 seconden (of meer) tussen de pauzes |
Day 6 60 seconden (of meer) tussen de pauzes |
||
| set 1 | 4 | set 1 | 5 |
| set 2 | 5 | set 2 | 6 |
| set 3 | 5 | set 3 | 6 |
| set 4 | 4 | set 4 | 4 |
| set 5 | 4 | set 5 | 4 |
| set 6 | max (minimaal 7) | set 6 | max (minimaal 8) |
Sit-Ups op het witte doek
Film heeft een steno voor doorzettingsvermogen, en de sit-up is een van zijn favoriete rekwisieten. Het kost niets om te ensceneren, het is meteen duidelijk, en het laat een regisseur een personage tonen dat besluit te veranderen zonder één regel dialoog. Wanneer een film wil dat je gelooft dat iemand harder, hongeriger of gevaarlijker wordt, is de kans groot dat je hem reps ziet malen.
De trainingsmontage is hiervoor de natuurlijke thuisbasis. De 'Rocky'-films bouwden een groot deel van hun identiteit op Balboa's bereidheid om te lijden, en 'Rocky IV' (1985) leunt er zwaar op, met snelle wisselingen tussen Rocky's ruwe schuurtrainingen en Ivan Drago's glimmende machines. De boodschap is bot en effectief: pure wilskracht tegen koude technologie. 'Million Dollar Baby' (2004) gebruikt dezelfde beeldtaal ingetogener, en laat Maggies groeiende kracht staan voor haar transformatie van hoopvolle amateur tot echte vechter.
Militaire verhalen zetten de oefening op vergelijkbare wijze in. 'An Officer and a Gentleman' (1982) jaagt Zack Mayo door een slopend kandidatenprogramma waar de fysieke afbeulerij de vuurproef voor zijn karakter wordt. 'G.I. Jane' (1997) scherpt het punt aan: Demi Moores luitenant O'Neil vecht zich door een brute SEAL-achtige training heen, en elke rep is tegelijk een argument dat ze er thuishoort.
Komedie houdt van de sit-up om de tegenovergestelde reden. Het is van nature een beetje onwaardig, met rode gezichten en gespannen nekken, wat het perfect maakt om ijdelheid door te prikken. 'DodgeBall: A True Underdog Story' (2004) geeft Ben Stillers ingebeelde White Goodman een reeks absurde, over-the-top routines die blootleggen hoe hol hij is. 'The Princess Diaries' (2001) speelt het zachter, en gebruikt Mia's onhandige worsteling in de gymles om te onderstrepen hoe misplaatst ze zich voelt in haar plotselinge nieuwe leven.
Dan is er de sit-up als venster op het hoofd van een personage. 'American Psycho' (2000) opent met Patrick Batemans klinische ochtendregime, de reps verweven met een vertelling over producten en verschijningen totdat fitness gewoon nog een symptoom van zijn leegte wordt. 'Fight Club' (1999) gebruikt harde fysieke conditie als onderdeel van de poging van zijn personages om weer iets echts te voelen.
Superhelden- en actieverhalen houden de traditie met flair in leven, van Oliver Queens salmon-ladder-werk in 'Arrow' tot Lara Crofts stunts in een harnas in 'Tomb Raider' (2001). Niets daarvan gaat eigenlijk over buikspieren. Op het scherm is de sit-up een belofte dat het personage bereid is het saaie, pijnlijke werk te doen, en het publiek heeft geleerd het zo te lezen.