161–175 κοιλιακοί

Αν κάνατε 161–175 κοιλιακούς στο τεστ
Day 1 45 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) ανάμεσα στα διαλείμματα		Day 4 45 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) ανάμεσα στα διαλείμματα
set 1	26	set 1	27
set 2	30	set 2	32
set 3	30	set 3	32
set 4	26	set 4	27
set 5	26	set 5	27
set 6	26	set 6	26
set 7	26	set 7	26
set 8	μέγ. (ελάχ. 30)	set 8	μέγ. (ελάχ. 33)
Day 2 45 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) ανάμεσα στα διαλείμματα		Day 5 45 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) ανάμεσα στα διαλείμματα
set 1	27	set 1	27
set 2	31	set 2	33
set 3	31	set 3	33
set 4	26	set 4	27
set 5	26	set 5	27
set 6	26	set 6	26
set 7	26	set 7	26
set 8	μέγ. (ελάχ. 31)	set 8	μέγ. (ελάχ. 33)
Day 3 45 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) ανάμεσα στα διαλείμματα		Day 6 45 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) ανάμεσα στα διαλείμματα
set 1	27	set 1	27
set 2	32	set 2	33
set 3	32	set 3	33
set 4	26	set 4	28
set 5	26	set 5	28
set 6	26	set 6	26
set 7	26	set 7	26
set 8	μέγ. (ελάχ. 32)	set 8	μέγ. (ελάχ. 34)

Διαφήμιση

Κοιλιακοί στο διάστημα: άσκηση χωρίς βαρύτητα

Ορίστε ένας γρίφος: πώς κάνεις έναν κοιλιακό όταν δεν υπάρχει «πάνω»; Στη Γη, όλη η άσκηση εξαρτάται από τη βαρύτητα που τραβά τον κορμό σας πίσω προς το πάτωμα, ώστε οι κοιλιακοί σας να έχουν κάτι να αντιπαλέψουν. Αφαιρέστε το αυτό, και ένας κλασικός κοιλιακός απλώς παύει να βγάζει νόημα. Κι όμως οι αστροναύτες εξακολουθούν να χρειάζονται προπόνηση κορμού, αναμφισβήτητα περισσότερο από τους υπόλοιπους μας, πράγμα που ανάγκασε τις διαστημικές υπηρεσίες να γίνουν δημιουργικές.

Η άσκηση σε τροχιά δεν είναι προαιρετική. Το να ζεις σε μικροβαρύτητα σημαίνει ότι οι μύες παίρνουν πολύ λιγότερο από το καθημερινό φορτίο που έχουν συνηθίσει, και σε μια μεγάλη αποστολή τείνουν να αδυνατίζουν, συμπεριλαμβανομένου του κορμού. Επηρεάζονται και τα οστά και η σπονδυλική στήλη. Γι' αυτό τα πληρώματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό αφιερώνουν ένα σοβαρό κομμάτι κάθε ημέρας στην άσκηση. Μια δυνατή κοιλιακή χώρα έχει σημασία ιδίως για το ταξίδι της επιστροφής, όταν το σώμα πρέπει ξαφνικά να αντεπεξέλθει ξανά στη βαρύτητα και να κρατηθεί όρθιο.

Η NASA στηρίχθηκε στον εξοπλισμό για να λύσει το πρόβλημα. Η διάταξη άσκησης του σταθμού περιλαμβάνει μηχανήματα αντίστασης και καρδιο που σκοπό έχουν να διατηρήσουν τους μυς, τα οστά και την καρδιαγγειακή φυσική κατάσταση. Το επίκεντρο για τη δουλειά δύναμης είναι η Advanced Resistive Exercise Device, ή ARED, που χρησιμοποιεί ρυθμιζόμενη αντίσταση για να μιμηθεί το αίσθημα της άρσης βαρών σε ένα περιβάλλον όπου οι αλτήρες απλώς θα επέπλεαν μακριά. Τα πληρώματα κάνουν επίσης πολλή προετοιμασία εστιασμένη στον κορμό στο έδαφος πριν καν εκτοξευθούν, ώστε τα σώματά τους να είναι όσο πιο έτοιμα γίνεται για τις απαιτήσεις της τροχιάς.

Η προσαρμογή του ίδιου του κοιλιακού είναι εκεί όπου τα πράγματα γίνονται εφευρετικά. Αφού η βαρύτητα δεν μπορεί να παρέχει την αντίσταση, οι αστροναύτες υποκαθιστούν με άλλες πηγές: λάστιχα ή καλώδια αγκυρωμένα σε σταθερό σημείο που τα τραβούν, ή ασκήσεις όπου έλκουν τον εαυτό τους προς μια λαβή και αφήνουν τους κοιλιακούς να κάνουν τη δουλειά. Κινήσεις δανεισμένες από τη γιόγκα και το Pilates, που ήδη δίνουν έμφαση στην ελεγχόμενη ενεργοποίηση του κορμού, μεταφέρονται εκπληκτικά καλά σε ένα περιβάλλον χωρίς βαρύτητα. Οι μύες εξακολουθούν να δοκιμάζονται· απλώς η χορογραφία δεν μοιάζει καθόλου με πάτωμα γυμναστηρίου.

Τι έρχεται μετά είναι ένα ανοιχτό ερώτημα, και μάλιστα διασκεδαστικό. Οι ερευνητές συνεχίζουν να βελτιώνουν τις διαστημικές προπονήσεις, και ιδέες που έχουν προταθεί για το μέλλον περιλαμβάνουν συνεδρίες εικονικής πραγματικότητας ώστε τα μεγάλα μπλοκ προπόνησης να γίνονται λιγότερο κουραστικά, καθώς και καλύτερους τρόπους προσομοίωσης ενός φορτίου παρόμοιου με της Γης. Καθώς οι αποστολές απομακρύνονται όλο και περισσότερο από το σπίτι, το να κρατηθούν τα πληρώματα δυνατά θα γίνεται όλο και πιο σημαντικό. Ο ταπεινός κοιλιακός, επανεφευρημένος για τη μηδενική βαρύτητα, είναι ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσο μακριά θα φτάσει ο άνθρωπος για να μένει σε φόρμα οπουδήποτε.